Gitaar

Een gitaar is een snaarinstrument en wordt bespeeld met de vingers of met een plectrum.

Snaren
Een gitaar heeft meestal 6 snaren. Die snaren worden van nylon of van staal gemaakt. Bij een klassieke gitaar wordt er bij de bassnaren nog vaak een ijzeren draadje omheen gewikkeld. De 6de snaar is de bovenste en is het dikst. Die geeft dan ook de laagste toon. Want hoe dikker de snaar, hoe lager de toon. Daaronder is de 5de snaar. Die is iets dunner. Die klinkt dan ook iets hoger. En daaronder is de 4de snaar. Die is weer iets dunner en klinkt dus weer iets hoger. De 3de snaar is bij een klassieke gitaar altijd van nylon, omdat deze geen bas meer is. Daar zit dus geen ijzerdraad meer omheen. Dan komt de 2de snaar. Die is ook iets dunner. Tot slot de eerste snaar. Je zou denken dat dat de 6de snaar zou zijn maar het is de 1ste. Deze snaar klinkt het hoogst van allemaal en is het dunst.
Gewoonlijk worden de snaren zo gestemd: E A D G B E (mi la re sol si mi, van dik naar dun) . Je kan het onthouden door: een aap die geen bananen eet.

Als snaren niet meer goed klinken en dus vals klinken, moet je ze stemmen. Stemmen doe je door aan de stemknoppen te draaien tot ze weer gestemd zijn. Je weet dat ze weer gestemd zijn door het te controleren met een stemfluitje. Je kan ook een elektronische stemmer kopen, dan hoef je alleen maar op de snaar te tikken en wachten tot het apparaat op groen gaat.

De gitaar is een snaarinstrument, je kunt er leuke muziek mee maken door met je vingers over de snaren te gaan en met je andere hand akkoorden of noten te maken. Doordat je met je vingers aan de snaren “trekt” noemt men het ook wel een tokkelinstrument. De gitaar is al heel oud en altijd een erg populair instrument geweest. Door de Arabieren is de gitaar naar Spanje gebracht en in de 14de eeuw was de gitaar in heel Europa bekend. Eerst was het een instrument met 4 of 5 dubbelsnaren.

De klassieke gitaar of Spaanse gitaar is bedacht door Antonio de Torres, de vader van de moderne klassieke gitaar. Dit was de zogenaamde TORRES GITAAR. Hij leefde van 1817 tot 1892 in de 19de eeuw.

In de 18de eeuw kwam de eenvoudige gitaar met 6 snaren, zoals we die nu nog kennen. Deze gitaar wordt nog steeds gemaakt.

Plectrum
Een plectrum is een dun stukje materiaal waarmee je snaren van een gitaar kan aanslaan. Plectra hebben verschillende diktes, kleuren, vormen en materialen. Een dik of hard plectrum zorgt voor lage klanken en een dun plectrum juist voor de hoge tonen. Op een elektrische gitaar wordt meestal een dun plectrum gebruikt voor hun heldere klank. Op akoestische gitaren wordt meestal een dikke plectrum gebruikt voor zijn buigzaamheid.

Soorten gitaren
Je kan de gitaar verdelen in twee hoofdgroepen:
In deze groep zitten de Spaanse gitaar, ook wel klassieke gitaar genoemd (kijk naar het plaatje rechts), en de Western gitaar, ook wel staalsnarige gitaar genoemd. (steelstring in de Engelse taal) Je kan op deze gitaren spelen zonder een versterker of andere hulpmiddelen. Ideaal voor op je kamer!

Elektrische gitaar
De elektrische gitaar is eigenlijk uitgevonden om een harder geluid te krijgen uit een snaarinstrument. Onder deze groep vallen alle gitaren die met “elementen” zijn uitgerust. Elementen zijn kleine apparaatjes die ervoor zorgen dat de trillingen van de snaren omgezet worden in elektrische signalen. Een versterker zorgt ervoor dat deze elektrische signalen omgezet worden in geluid. Met deze elektrische signalen kan je een hoop trucjes uithalen zodat het geluid dat je hoort vervormt of anders klinkt dan normaal. Deze gitaren worden vaak gebruikt in bandjes.

Gitaarakkoorden
Gitaarakkoorden worden gebruikt bij het spelen van gitaar. Het is eigenlijk het spelen van 3 of meer tonen tegelijk op een gitaar. Met gelijk spelen bedoelt men dat men 3 of meer tonen hoort wanneer je één keer alle snaren laat klinken.

Terug

Muziekles, of muziek op school?